Co zobaczyć, gdzie spać, gdzie zjeść

  Załęczański Park Krajobrazowy
Położenie i powierzchnia:
Załęczański Park Krajobrazowy leży na pograniczu województw: łódzkiego (gminy: Pątnów, Wierzchlas i Działoszyn), śląskiego (gmina Lipie) i opolskiego (gmina Rudniki).

Został utworzony w 1978 roku jako jeden z pierwszych parków krajobrazowych w Polsce. Obecnie po korekcie granic powierzchnia Parku wynosi 14.485 ha, a jego strefy ochronnej 12.328 ha.

Park obejmuje pagórkowate tereny północno - wschodniej części Wyżyny Wieluńskiej z malowniczą doliną Warty i jej zakolem o charakterze przełomu, zwanym Wielkim Łukiem Warty.
Przedmiot ochrony:
Zadaniem Załęczańskiego Parku Krajobrazowego jest ochrona krajobrazu jurajskiego, w tym bogactwa form krasowych takich jak: wapienne skałki ostańcowe, jaskinie, ponory i leje krasowe oraz wywierzyska a także ochrona miejscowej flory i fauny. Zachowały się tu również ślady zlodowacenia pochodzące z plejstocenu - wzgórza morenowe i równiny sandrowe.

Unikalny odcinek doliny Warty, zwany Wielkim Łukiem Warty uważany jest za najpiękniejszy i najwartościowszy przyrodniczo na całej długości tej rzeki.
Flora parku:
Załęczański Park Krajobrazowy pokryty jest mozaiką różnorodnych zbiorowisk leśnych - występują tu zarówno suche bory sosnowe, jak i bory bagienne, dąbrowy i olsy, nad rzekami łęgi jesionowo - olszowe a na skałach wapiennych - murawy kserotermiczne.

Jak dotąd, na obszarze Parku stwierdzono występowanie około 1200 gatunków roślin naczyniowych, mchów i porostów. Tak liczny skład gatunkowy związany jest ze znacznym zróżnicowaniem siedlisk, które Park zawdzięcza wapiennemu jurajskiemu podłożu, ubogim przestrzeniom pokrytym kwaśnymi, plejstoceńskimi piaskami oraz dolinie Warty.

Spotykamy tu gatunki należące do wielu grup siedliskowych, jednak najliczniej reprezentowane są rośliny związane z siedliskami zmienionymi wskutek działalności człowieka, takimi jak uprawa roli czy osadnictwo wiejskie. Duży udział we florze Parku mają gatunki charakterystyczne dla lasów liściastych oraz rośliny siedlisk łąkowych i mokradeł, związanych z doliną Warty.

Najbardziej charakterystyczne i wyróżniające ten obszar w krajobrazie Polski Środkowej, są jednak rośliny muraw napiaskowych i kserotermicznych. Na murawy kserotermiczne składają się liczne gatunki roślin sucho- i ciepłolubnych porastających niezalesione szczyty jurajskich ostańców wapiennych. Wiele wapieniolubnych roślin osiąga tu swe północne granice zasięgu.

Najcenniejszym stanowiskiem występowania tych roślin jest rezerwat „Węże”. Spotykamy tu przedstawicieli muraw naskalnych w postaci rojnika pospolitego, czosnku skalnego, ciemiężyka białokwiatowego oraz wielu innych wapieniolubnych i kserotermicznych gatunków roślin, mchów i porostów. W załomach i szczelinach skał wapiennych rosną drobne paprocie tworzące szczelinowy zespół paproci wapieniolubnych - należą do nich: zanokcica skalna, zanokcica murowa oraz paprotnica krucha.

Murawy napiaskowe rozwinęły się na bezleśnych, nieurodzajnych i piaszczystych przestrzeniach zajmujących znaczne powierzchnie Parku. Związane są z niezwykle ubogim podłożem piasków i żwirów plejstoceńskich. Tworzą je łany macierzanki, rozchodnika, szczotlichy siwej, kocanki piaskowej oraz innych roślin. Murawy te poprzeplatane są zaroślami jałowca, żarnowca i wrzosu.

Innym bardzo cennym zespołem - związanym ze środowiskiem wodnym - jest zespół grzybieni północnych z malowniczymi białymi kwiatami i dużymi pływającymi liśćmi.
Fauna parku:
Murawy i zarośla kserotermiczne są również wspaniałym siedliskiem dla licznych owadów. Spotykamy tu wielkie ilości tych zwierząt o ogromnej różnorodności gatunkowej, w tym: wielobarwne motyle, pajęczaki, świerszcze, chrząszcze oraz szarańczaki. Najlepiej poznaną grupą zwierząt bezkręgowych są ślimaki. Rozpoznano tu około 100 gatunków, w tym kilka bardzo interesujących. Równie dobrze poznaną grupa zwierząt w Parku są ryby.

Naturalna dolina rzeki Warty stanowi atrakcyjne siedlisko także dla wielu gatunków ptaków z najdujących tu dogodne i bezpieczne miejsca do lęgów, żerowania i odpoczynku. Z osobliwości można wymienić tracze nurogęsi gniazdujące w ilości kilku par w dziuplach przybrzeżnych drzew. Odnotowano tu stanowiska lęgowe gągoła - kaczki o podobnych upodobaniach gniazdowych.

Prawdziwą rzadkością jest para łabędzi krzykliwych, gniazdująca na ukrytych w lasach stawach r ybnych. O lęgowej atrakcyjności doliny stanowią także starodrzewy, zadrzewienia i zarośla łęgowe porastające liczne wyspy i brzegi rzeki. Bogactwo siedlisk przyciąga wiele ptaków - łącznie w Parku odnotowano ich około 130 gatunków.

Spośród występujących 19 gatunków gadów i płazów, warto odnotować salamandrę plamistą i gniewosza plamistego. Zasiedlenie Parku przez ssaki, z wyjątkiem nietoperzy, nie wyróżnia się niczym szczególnym w odniesieniu do obszarów przyległych. Gatunki ciekawsze to - niestety coraz rzadziej spotykany - chomik europejski oraz bóbr i wydra.
Rezerwaty przyrody:
Na terenie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego znajduje się 5 rezerwatów przyrody „Węże”, „Dąbrowa w Niżankowicach”, „Szachownica”, „Stawiska” i „Bukowa Góra”. Pierwsze dwa rezerwaty leżą w granicach województwa łódzkiego.
Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:
Obok walorów przyrodniczo - krajobrazowych wielką atrakcją Załęczańskiego Parku Krajobrazowego i jego najbliższych okolic są zachowane do dnia dzisiejszego, interesujące zabytki architektury i sztuki.

W pierwszej kolejności należy wymienić tutaj budownictwo sakralne pochodzące z pierwszej połowy XVI w. - drewniane kościółki w tzw. stylu wieluńskim, o niespotykanej nigdzie indziej w Polsce architekturze i oryginalnym wystroju wnętrza. Kościółki te znajdują się w Łaszewie Rządowym (w otulinie Parku) oraz w Grębieniu, Kadłubie i Popowicach (blisko granic otuliny ZPK).

W Kępowiznie natomiast znajduje się dawny drewniany młyn wodny, który obecnie funkcjonuje jako elektryczny. W pobliżu młyna znajduje się ośrodek szkoleniowo - wypoczynkowy chorągwi łódzkiej ZHP „Nadwarciański Gród” otoczony dziką i bogatą przyrodą Załęczańskiego Parku Krajobrazowego.
INFORMACJA TURYSTYCZNA
Informacja turystyczna
Informacja turystyczna
Punkt Informacji Turystycznej w Działoszynie
rozwiń
Informacja turystyczna
Przystań kajakowa w Działoszynie
rozwiń
Informacja turystyczna
Centrum Obsługi Turystycznej w Działoszynie
rozwiń
ROTWLOstatnia aktualizacja: 2015-12-07 23:54:13
Zmodyfikowane przez: Marek Lawin
Zdjęcia: Gabriela Prus,Marek Lawin,Krzysztof Gara,Piotr Machlański
Sieć rzeczna
*
*
Rezerwaty przyrody
*
*
Miejscowości w parku
*
*
Bieniec Mały
*
*
*
*
*
*
Kluski
*
*
*
*
Łaszew Rządowy
*
*
*
*
*
Sęsów
*
Stara Wieś
*
*
Troniny
*
*
Więcławy
*
*

Znajdź hotel

 

Nasza fotogaleria

fot. Gabriela Prus -rezerwaty-przyrody--weze--m-weze-gmina-dzialoszyn-m-w--1237661945
Rezerwat przyrody
nieożywionej "Węże"
fot. Gabriela Prus

fot. Gabriela Prus -rezerwaty-przyrody--weze--m-weze-gmina-dzialoszyn-m-w--1237661992
Rezerwat przyrody
nieożywionej "Węże"
fot. Gabriela Prus

fot. Marek Lawin -1445430955
Załęczański Park Krajobrazowy - krajobraz parku na zachód od Bobrownik
fot. Marek Lawin

fot. Marek Lawin -1445431114
Załęczański Park Krajobrazowy
fot. Marek Lawin

fot. Krzysztof Gara -1251064312
Żabi Staw
fot. Krzysztof Gara

fot. Marek Lawin -1445431415
Załęczański Park Krajobrazowy - roślinność w Rezerwacie Węże
fot. Marek Lawin

fot. Marek Lawin -1445430871
Załęczański Park Krajobrazowy
fot. Marek Lawin

fot. Marek Lawin -1445431174
Załęczański Park Krajobrazowy - rzeka warta w Bobrownikach
fot. Marek Lawin

fot. Marek Lawin -1445430660
Załęczański Park Krajobrazowy - roślinność w parku
fot. Marek Lawin

fot. Piotr Machlański -rezerwaty-przyrody--weze--m-weze-gmina-dzialoszyn-m-w--1237662187
Rezerwat przyrody
nieożywionej "Węże"
fot. Piotr Machlański