Co zobaczyć, gdzie spać, gdzie zjeść

  Z.P.K. "Górna Mrożyca"
Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy "Górna Mrożyca" obejmuje fragment doliny rzeki Mrożycy, położony pomiędzy wsiami Tadzin i Szymaniszki (powiat brzeziński), na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich, około 2,5 km na północ od Brzezin.

Powierzchnia zespołu wynosi 105 ha. Największy udział mają w niej tereny należące do Lasów Państwowych - 76 ha. Prywatne tereny rolnicze zajmują powierzchnię 26 ha, a powierzchnia wód (koryto Mrożycy) - 3 ha.

ZPK "Górna Mrożyca" został powołany do życia w 1998 roku, rozporządzeniem wojewody skierniewickiego. Głównym celem ochrony na tym terenie jest zachowanie fragmentów naturalnej przyrody o wybitnych walorach krajobrazowych.

Na walory przyordniczo - krajobrazowe składają się tu m.in. malownicza dolina górnego odcinka Mrożycy, liczne źródła, łąki i ziołorośla oraz kompleksy leśne charakteryzujące się znacznym zróżnicowaniem - od bagiennych olszyn na dnie doliny począwszy, po świetliste dąbrowy na pagórkach żwirowych.

Obszar ZPK "Górna Mrożyca" wyróżnia się bardzo urozmaiconą rzeźbą terenu. Mrożyca płynie tu dnem, menadrującej, głęboko wciętej doliny. Wysokości względne pomiędzy dnem doliny rzeki a sąsiadujacymi z nim wzgórzami (oddalonymi o 300-500 metrów) dochodzą do 45 metrów.

Na terenie zespołu stwierdzono występowanie ośmiu zespołów leśnych i zaroślowych oraz kilku zbiorowisk o cechach przejściowych. Są to: bagienny las olszowy (ols), nadrzeczny łęg jesionowo-olszowy, grąd niski i typowy, dąbrowa świetlista oraz trzy zespoły borowe: bór mieszany sosnowo - dębowy, bór świeży i bór suchy, które występują w postaci niewielkich płatów w mozaice z uprawami sosnowymi i śródleśnymi murawami.

Interesująca i zróżnicowana jest także nieleśna roślinność na terenie zespołu. Na szczególną uwagę zasługują płaty wilgotnych łąk ostrożeniowych występujące w wielu miejscach w dolinie Mrożycy. Właściwa, z punktu widzenia ekologii, niezbyt intesywna gospodarka pozwoliła zachować te fitocenozy w stanie nieomal modelowym. Łąki te należą do najlepiej zachowanych zbiorowisk tego typu na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich. Cechuje je znaczne bogactwo gatunkowe.

Na terenie zespołu znajduje się największe w granicach Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich stanowisko chronionego storczyka - kukułki szerokolistnej. Istnieje projekt utworzenia tu "użytku ekologicznego", w którym nie cele gospodarcze, lecz cele ochrony przyrody miałyby decydujące znaczenie.

Spośród innych zbiorowisk nieleśnych na uwagę zasługuje także dynamiczne rozwijające się w wielu miejscach płaty barwnych i bogatych w gatunki ziołorośli, stanowiące ważny etap w naturalnej sukcesji porzuconych łąk.

Zróżnicowanie warunków siedliskowych (od suchych żwirowo-piaszczystych wzgórz do zatorfionych mokradeł na dnie doliny rzeki) sprawia, że flora zespołu jest bogata i heterogeniczna. Uwagę zwraca bogata dendroflora - dotychczas stwierdzono tu 36 gatunków drzew i krzewów.

Występują tu również trzy gatunki roślin podlegających ścisłej ochronie, (poza storczykiem: naparstnica zwyczajna i rojownik pospolity), a ponadto sześć gatunków chronionych częściowo.

Wysoką wartość przyrodniczą posiada także kolekcja kilkunastu starych, pomnikowych drzew. Na liście najbardziej okazałych znajdują się m.in. trzy lipy drobnolistne (o obwodach 340-382 cm), dwa dęby szypułkowe (350 i 315 cm), olchy czarne (największa o obwodzie 340 cm), a także drzewiaste okazy czeremchy zwyczajnej (najgrubsza o obwodzie 135 cm).
ROTWLOstatnia aktualizacja: 2009-04-08 21:42:15
Zmodyfikowane przez: Piotr Sölle
-

Znajdź hotel

 

Nasza fotogaleria