Co zobaczyć, gdzie spać, gdzie zjeść

Kębliny

Nazwa pochodzi od staropolskiego słowa kębło – gniazdo, leże, legowisko. Niektórzy natomiast wiążą pochodzenie nazwy "Kebliny" z nazwiskiem Kembel lub Kombel, pojawiającym się w średniowiecznych dokumentach z końca XIV w.

Pierwsza historyczna wzmianka o wsi "Kambliny" pochodzi z 1520 r. i wspomina o Kęblinach jako wsi w składzie parafii w Giecznie. W tym czasie właścicielami wioski i pobliskiego Besiekierza byli Besiekierscy, a później Gomolińscy.

Na początku XIX wieku właścicielem dóbr Kębliny był Józef Brochocki, który w 1802 roku sprzedał majątek Antoniemu Grodzińskiemu. W 1821 roku posiadłość znalazła się w rękach Trzcińskich herbu Pobóg. Prawdopodobnie wówczas powstał budynek dworski, później wielokrotnie przebudowywany i otaczający go park. Pierwsze prace remontowe podjęto prawdopodobnie w połowie XIX wieku (1860). Dzisiejszy wygląd elewacji i wnętrza to efekt prac budowlanych dokonanych w XX w. Po II wojnie gospodarowała tutaj Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna, był tu ośrodek kolonijny a obecnie mieści się tu Ośrodek Pomocy Społecznej „Monar”.

Dwór wzniesiony został na rzucie wydłużonego prostokąta. W elewacji frontowej, na osi, umieszczono portyk wsparty na czterech filarach. Otoczenie dworu stanowią szpalery grabowe, które dawniej tworzyły aleje spacerowe okalające rozległy park.

Pozostałościami pierwotnego założenia parkowego są skupiska drzew (jodły, jesiony, dęby) oraz największy w województwie łódzkim, liczący ponad 200 lat kasztanowiec - pomnik przyrody, rosnący przed dworem. Jego obwód wynosi 4,5 metra. Warto również zwrócić uwagę na budynek starej kuźni pochodzący z początków XIX wieku, znajdujący się po przeciwnej stronie drogi.

Przy dworze w Kęblinach stoi obelisk upamiętniający bitwę pod Kęblinami stoczoną podczas kampanii wrześniowej w dniach z 7 na 8 września 1939 roku przez pododdziały 28. Pułku Strzelców Kaniowskich z 10 dywizji Piechoty, Kresowej Brygady Kawalerii Wojska Polskiego. Przedzierając się w kierunku północnym do miejsca koncentracji w odległym o 8 km Koźlu, jednostki te napotkały pododdziały niemieckiej 24. Dywizji Piechoty, z którymi stoczyły całonocny bój. W wyniku tej bitwy czasowo wyparto Niemców z zajętego przez nich folwarku i udało się otworzyć drogę dla pozostałych pododdziałów polskich.

W bitwie pod Kęblinami zginęło lub zmarło od ran od 150 do 200 polskich żołnierzy. Mogiły polskich żołnierzy - w większości nieznanych - znajdują się na rzymskokatolickim cmentarzu parafialnym w Białej.

Nekropolia ewangelicka w Kęblinach położona jest na końcu wsi, przy wylocie szosy do Strykowa, dziś na terenie prywatnej posesji. Zachowało się tu kilka nagrobków z czytelnymi inskrypcjami w języku niemieckim z datami pochówków 1928 i 1943.

Na południe od Kęblin, przy drodze z Ozorkowa do Strykowa w 1994 r. utworzono rezerwat leśny "Grądy nad Moszczenicą".

Rezerwat ten chroni bogatą szatę roślinną porastającą ciekawy geomorfologicznie teren, na który składają się m.in. głębokie wcięcie cieku, rynny erozyjne i skarpy. Północną granicę rezerwatu stanowi rzeka Moszczenica, do ktorej z terenu rezerwatu spływają niewielkie cieki wodne.

INFORMACJA TURYSTYCZNA
Informacja turystyczna
Informacja turystyczna
ROTWLOstatnia aktualizacja: 2009-02-20 13:14:02
Zmodyfikowane przez: Piotr Sölle

Znajdź hotel

Kalendarz wydarzeń

  • pn
  • wt
  • śr
  • cz
  • pt
  • sb
  • nd
 

Nasza fotogaleria